MARIA MACHOWSKA

SKRZYPCE

Maria Machowska


Solistka, kameralistka, pedagog. Koncertmistrz Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie, doktor habilitowany sztuk muzycznych. Jej mistrzami byli Mirosław Ławrynowicz, Marek Zebura a następnie Konstanty Andrzej Kulka. Laureatka  m.in: XIII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (2006 r.) oraz VI Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. L.Mozarta w Augsburgu (2006 r.). Koncertowała we wszystkich krajach europejskich, a także w USA, Kanadzie, Japonii, Chinach, Korei i Izraelu. W latach 2008-2014 pełniła funkcję Koncertmistrza Orkiestry Sinfonia Varsovia.
Znaczący wpływ na rozwój artystki miała współpraca w charakterze solistki, kameralistki i koncertmistrza z tak wybitnymi postaciami świata muzycznego jak Ida Haendel, Augustin Dumay, Martha Argerich, Krzysztof Penderecki, Bruce Liu, Konstanty Andrzej Kulka, Eduard Schmieder, Wolfgang Marschner, Jacek Kaspszyk, Marc Minkowski. W 2003 roku z okazji Międzynarodowego Dnia Muzyki wykonała w duecie z Vadimem Brodskim Navarrę Pablo Sarasatego. Koncert odbył się w Filharmonii Narodowej i był transmitowany na żywo przez Telewizję Polską.
Niezwykłym doświadczeniem artystycznym było tournée po Europie oraz Azji z Maximem Vengerovem w roli solisty, podczas którego artystka poprowadziła od pulpitu Polską Orkiestrę Kameralną występując w najsłynniejszych salach koncertowych m.in. Berliner Philharmonie, Auditorio Nacional de Música w Madrycie, Barbican Center w Londynie czy Suntory Hall w Tokio.
Maria Machowska jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Prowadzi intensywną działalność jako juror konkursów a także jako pedagog na licznych kursach i warsztatach skrzypcowych.
 W 2022 roku została uhonorowana Brązowym Medalem "Zasłużony Kulturze Polskiej Gloria Artis".


Świadoma praca nad trudnościami technicznymi na przykładzie Scherzo z Symfonii nr 2 R. Schumanna


  • praca nad sprawnością techniczną i kontrolą prawej ręki;
  • analiza problemów intonacyjnych;
  • propozycje palcowania ułatwiające precyzyjne wystrojenie fragmentów;
  • kształtowanie adekwatnej do charakteru utworu dynamiki;
  • Metody stopniowego doprowadzania fragmentu do tempa docelowego.


Masz pytanie, uwagę, refleksję? Napisz.

Nie pozwolimy Ci długo czekać na odpowiedź.